A voz dos alcaldes: María Teresa Barge, alcaldesa da Bola
María Teresa Barge Bello, funcionaria en excedencia, chegou á alcaldía da Bola en 2003, aínda que foi en 2015 cando encabezou por primeira vez a lista do Partido Popular neste municipio, obtendo desde entón continuas maiorías absolutas.
Explíquenos un pouco como comezou na política e como se vinculou ao seu partido
A miña vinculación coa política é unha herdanza natural. O meu pai foi alcalde e morreu exercendo esa responsabilidade, polo que medrei vendo de preto o sacrificio e a entrega que implica o servizo público. Aprendín que, en política, ás veces hai que afastarse para gañar perspectiva e volver con máis forza.
Como deu o salto ou recibiu o impulso para ser alcaldesa?
Non foi un impulso azaroso, senón unha decisión meditada. Contei co apoio da miña familia e dun círculo de lealdades veciñais que, lamentablemente, é unha rareza nos tempos que corren. Ser alcaldesa é unha decisión que tomas cando sentes que tes a capacidade de transformar a túa contorna e a vontade de promover o benestar dos veciños.
A nivel persoal, que sacrificios supón formar parte do Goberno do Concello?
O sacrificio é, fundamentalmente, a perda de anonimato e esa constante vixilancia sobre a propia vida privada. É unha peaxe alta.
E beneficios?
Non hai nada máis gratificante ca a mellora tanxible do benestar dos meus veciños. Ese orgullo é o que mantén o motor en marcha.
Como equilibra a vida pública e a privada?
É unha fronteira cada vez máis difusa, pero trato de blindar a miña intimidade con disciplina. Entendo que a vida pública esixe transparencia, pero o ser humano que hai detrás necesita silencio e refuxio para manterse equilibrado.
E se renova na Alcaldía, cales son as principais actuacións previstas?
As miñas metas inmediatas son a protección integral dos nosos dependentes, garantir a igualdade real para mulleres e colectivos vulnerables, desbloquear o Plan Urbanístico fronte ás trabas da CHMS, seguir fixando poboación activa e a mellora dos servizos públicos e infraestruturas de lecer.
Cales son as principais liñas do seu programa?
A miña política non se mide en inauguracións rechamantes, senón na eficacia do básico. Priorizamos o esencial: redes de auga, saneamento, tratamento de residuos e, sobre todo, unha rede de asistencia domiciliaria e residencial a dependentes que sexa o orgullo do municipio.
De que proxectos se sente máis orgullosa?
Síntome orgullosa de ter construído unha administración centrada nas persoas, non no cemento.
Que lle gustaría que os veciños visen en vostede como alcaldesa?
Quero que os veciños me vexan como a súa aliada, alguén que actúa como escudo fronte a normativas afastadas da nosa realidade rural. A administración debe ser, ante todo, un refuxio.
Como é a súa relación coa oposición?
É difícil construír cando o interlocutor decidiu que a única palabra válida é “non”. Vivimos nun entorno de polarización estéril que non beneficia ao veciño. Eu sigo tendendo a man, aínda que ao outro lado só atope ruído en lugar de debate.
EN CLAVE PERSOAL
Idade 66 anos.
Estado civil
Solteira, nai dunha filla estupenda.
Formación
Tres cursos de Dereito, Maxisterio e nivel medio de inglés.
Profesión
Funcionaria do Concello.
Se non fose funcionaria, que lle gustaría ser?
Xornalista ou avogada.
Que quería ser de maior?
Feliz (e conseguino).
Que fai para desconectar?
Traballar na casa e na finca.
Unha virtude
Tenacidade.
Un defecto
Falta de paciencia.
Un consello para compartir
Que teñan a paciencia que a min me falta.
Unha afección
A vida no rural.
Un lugar que visitar
A Galicia rural, especialmente A Bola.
Unha comida
Tradicional.
Unha persoa admirada
O meu pai.
Unha posesión prezada
A miña casa.
Un desexo
Felicidade para a miña filla e os meus netos.
Algo para esquecer
O tempo entérrao todo; do malo apréndese.
Que é o que máis valora nunha persoa?
A lealdade.
Un desafío pendente
A idade como reto.
Onde se ve en cinco anos?
Aquí, na Alcaldía.