A instalación de Natasha Lelenco en Alterarte pecha a súa exhibición cunha visita guiada o 13 de novembro
O campus de Ourense despide esta semana unha proposta artística que leva varios días reunindo visitantes arredor das experiencias de quen deixou atrás o seu lugar de orixe. Trátase de ‘Lo siento, yo tampoco soy de aquí’, instalación asinada pola creadora Natasha Lelenco que tivo como sede a sala Alterarte, dependente da Universidade de Vigo.
Quen aínda non se achegou a velo ten unha última oportunidade o venres 13 de novembro, cando ás 19.00 horas se celebrará o acto de peche. Non será un simple remate: a propia artista conducirá unha visita comentada pensada para achegar ao público as claves dun traballo que leva anos xestándose. Tamén poderán sumarse quen xa coñece a obra e queira volver vela coas explicacións da súa autora, nun plan que se formula máis como unha conversa aberta ca como unha visita ao uso.
Detrás deste proxecto hai un percorrido persoal: Lelenco, nada en Moldavia e afincada desde hai tempo en terras galegas, verteu na peza a súa propia experiencia como persoa migrante. Pero a instalación vai máis aló do individual, xa que incorpora o testemuño de máis de medio cento de persoas entrevistadas, cuxas vivencias acabaron convertidas en material artístico.
Esa transformación apréciase especialmente nunha das pezas centrais da mostra: unha colección de retratos pintados sobre formatos redondos, á maneira de moedas. Non é unha casualidade estética, senón unha metáfora deliberada que pon no centro preguntas incómodas sobre como se mide, literal e simbolicamente, o valor dunha persoa segundo a súa orixe ou a súa condición de recentemente chegada.
A esta dimensión pictórica súmase unha peza sonora na que conviven dezaseis voces diferentes, conformando entre todas un relato coral. A mostra de Ourense supón, de feito, o primeiro momento en que este traballo se amosa publicamente, aínda que o seu xermolo se remonta a 2019, ano en que Lelenco comezou unha serie anterior titulada ‘Monedas de cambio’, xermolo directo da proposta actual e que a artista seguiu alimentando con novos testemuños desde entón.
O percorrido da peza, en todo caso, non remata en Ourense. A próxima parada será o Museo Etnolóxico de Ribadavia, e os plans da artista xa apuntan a 2027, ano en que o proxecto saltará o Atlántico con novas fases de traballo —investigación, produción e exposición— previstas en Montevideo e Buenos Aires.