Sanidade

A asociación reuniu no Complexo Hospitalario Universitario de Ourense a especialistas en logopedia e audioloxía social para analizar como afecta a enfermidade renal á audición, á comunicación e á calidade de vida

ALCER Ourense celebrou na Aula de Docencia do Edificio Cristal do Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO) unha xornada divulgativa centrada na relación entre a enfermidade renal, a audición e a logopedia. O encontro, titulado ‘Máis alá da audición: prevención, logopedia e apoio social na enfermidade renal’, estivo aberto tanto ás persoas usuarias da asociación como a calquera persoa interesada na materia.

A actividade enmárcase no traballo habitual de ALCER Ourense de poñer o foco naquelas necesidades das persoas con enfermidade renal que van máis alá do propio tratamento médico, achegando información sobre prevención, atención especializada e recursos sociais que poden mellorar o seu día a día e o das súas familias.

A sesión abriuse coa intervención de Francesc Carreño, director nacional da Área Social de GAES, quen remarcou o importante que resulta previr e detectar a tempo a perda de audición. Segundo explicou, os problemas auditivos non só condicionan a percepción dos sons, senón que tamén repercuten na comunicación e nas relacións sociais, de aí que a súa detección precoz sexa clave para minimizar os seus efectos e evitar situacións de illamento. Carreño referiuse así mesmo á compoñente social da perda de audición e ás dificultades económicas que, en ocasións, impiden ás persoas máis vulnerables acceder a solucións auditivas.

A logopedia fronte ás consecuencias da enfermidade renal

Jennifer Rodríguez García, logopeda do Centro Médico Progreso de Ourense, expuxo despois o papel que desempeña a logopedia na prevención, valoración e tratamento dos trastornos relacionados coa comunicación, a linguaxe, a voz, a audición e a deglución. Na súa intervención, puxo de relevo como a enfermidade renal crónica pode derivar en distintas complicacións vinculadas a estas funcións, entre elas a perda auditiva, as alteracións cognitivas ou os cambios na voz.

A logopeda tamén se detivo nas dificultades que poden xurdir arredor da alimentación e da seguridade ao tragar, que en moitos casos están condicionadas por complicacións neurolóxicas, a fraxilidade do paciente ou o deterioro funcional asociado á enfermidade. Segundo indicou, o traballo logopédico permite valorar a situación particular de cada paciente, rehabilitar as capacidades que se viron afectadas e achegar estratexias que faciliten tanto a comprensión como a expresión, reforzando así a súa autonomía e a súa participación no día a día. Salientou, ademais, a necesidade de axustar cada intervención ás circunstancias concretas da persoa e de traballar de forma coordinada co resto do equipo sanitario, incluíndo a quen se encarga do seguimento nutricional e renal.

Audioloxía social: un apoio para acceder aos audífonos

A xornada pechouse coa intervención de María Fernández González, traballadora social e delegada da Área Social de GAES Galicia, quen deu a coñecer os recursos dispoñibles para facilitar o acceso a solucións auditivas entre persoas con dificultades económicas. A audioloxía social, explicou, combina a atención profesional en materia de audición co respaldo económico a quen non pode custear por si mesmo un audífono ou outro tipo de axuda auditiva.

Entre os recursos que presentou atópanse as revisións e estudos auditivos gratuítos, as probas de audífonos, as axudas económicas para a súa adquisición, o apoio para determinadas axudas técnicas e reparacións, e o asesoramento na xestión de recursos económicos. Fernández González tamén alertou sobre as consecuencias de atrasar a adaptación aos audífonos. Citou neste sentido o Estudo EuroTrak 2023 sobre a situación da perda auditiva en España, segundo o cal o 71 % das persoas que usan audífonos recoñece que debería ter comezado a utilizalos antes, sinalando a perda de oportunidades de vida social como un dos principais motivos para lamentalo.

Con esta charla, ALCER Ourense suma unha nova acción ao seu labor habitual de información e acompañamento ás persoas con enfermidade renal e ás súas familias, poñendo en valor aqueles recursos e apoios especializados que, máis alá do tratamento médico, contribúen a mellorar a súa autonomía, a súa comunicación e a súa participación social.