Sanidade

Dezaoito médicos internos residentes de Traumatoloxía de distintos hospitais de Galicia participan nunha formación que combina teoría con prácticas sobre modelos anatómicos, empregando placas e parafusos como os utilizados nas intervencións reais

Ourense estrea hoxe unha cita formativa pensada para os médicos que comezan a súa especialización en Traumatoloxía: 18 residentes de primeiro e segundo ano, chegados de distintos puntos de Galicia, danse cita no Hospital Universitario para afondar no manexo das fracturas de man e pulso, desde o seu diagnóstico ata as distintas opcións de intervención cirúrxica.

É a primeira vez que o centro pon en marcha un programa destas características, e faino apostando pola práctica directa e un acompañamento próximo de cada alumno, nun terreo —o da man— que esixe precisión e moita experiencia acumulada.

Non é casualidade que os organizadores escollesen a residentes recentemente incorporados á especialidade. Este tipo de lesións ocupa un lugar destacado entre os motivos de consulta nas urxencias traumatolóxicas, de aí o interese en que os futuros especialistas adquiran canto antes ferramentas sólidas para abordalas. Así o explica Marta Méndez, responsable do Servizo de Traumatoloxía e encargada de dirixir o curso, quen subliña que a forma en que se atende inicialmente unha fractura deste tipo adoita marcar a evolución posterior do paciente. Méndez lembra, ademais, que os residentes de anos máis avanzados xa pasan por rotacións específicas nas unidades dedicadas á man e ao pulso.

Aprender manipulando o mesmo material que se usa no quirófano

Lonxe de limitarse a clases maxistrais, o curso alterna exposicións teóricas con obradoiros prácticos, organizados en tres bloques diferenciados. En cada un deles, os residentes toman contacto directo cos instrumentos e materiais que despois manexarán no seu traballo diario.

Para iso recorren aos chamados fantomas, réplicas anatómicas que imitan a estrutura ósea real e que serven de base para ensaiar as técnicas cirúrxicas sen risco. Sobre estes modelos, os participantes traballan con placas e parafusos de osteosíntese —o mesmo material que se emprega nunha intervención real— comprobando como se axustan aos ósos e poñendo en práctica, baixo a guía constante dos titores, o que aprenderon na parte teórica.

Un percorrido que vai dos dedos ao pulso

O contido do curso despregase ao longo de sete obradoiros prácticos, que cobren progresivamente distintas zonas da man: desde os dedos ata o escafoide, un dos ósos do carpo, pasando polos extremos do radio e o cúbito máis próximos ao pulso.

A primeira parte dedícase a sentar as bases: como fixar unha fractura e que criterios seguir á hora de escoller o material máis axeitado, con exercicios centrados en falanxes e metacarpianos, os ósos que dan forma aos dedos e á palma. A segunda fase ocúpase das diferentes vías para acceder cirurxicamente á zona lesionada, con especial atención á fixación do escafoide mediante parafuso e placa. O bloque final resérvase para as fracturas que afectan ao radio e ao cúbito na rexión próxima ao pulso.

Á fronte das distintas sesións sitúase un equipo de profesionais vinculados ás unidades de Man e Pulso e de Traumatoloxía e Politraumatismo do hospital ourensán. Xunto a Marta Méndez, imparten docencia María Elvira Salgado López, Rafael López de Ramón, Pablo Gómez Bardasco, José Manuel Morales González, Roberto Casín Bricio e Ana Carolina Presas Presas.