A socialista ourensá Marga Martín impulsa no Congreso a mellora da regulación relativa á crioconservación de ovocitos
O PSOE, a través da deputada por Ourense, Marga Martín Rodríguez, vén de presentar no Congreso dos Deputados unha Proposición non de lei de modificación da LEI 14/2006, do 26 de maio, sobre técnicas de reprodución humana asistida, co obxectivo de actualizar e mellorar a regulación relativa á crioconservación de ovocitos (óvulos inmaturos).
A iniciativa, que contou co respaldo da maioría dos grupos parlamentarios, busca “equiparar a normativa de crioconservación de ovocitos coa do seme”, reforzando a autonomía das mulleres na toma de decisións sobre o destino dos seus propios gametos. “Pero, ademais, o texto fala de liberdade, de igualdade, de autonomía e da capacidade das mulleres para decidir sobre a súa propia vida reprodutiva”, explicou a deputada por Ourense
“Trátase de reforzar a capacidade de decisión das mulleres sobre as súas ovocitos e abrir o camiño para abordar tamén con seriedade a situación dos preembriones crioconservados”, resaltou Martín, que considera que “a lexislación vixente contén unha asimetría que xa non se sostén desde ningún punto de vista”. Neste sentido, a norma actual establece que a crioconservación de ovocitos pode prolongarse ata que responsables médicos, con ditame favorable de especialistas independentes e alleos ao centro de conservación correspondente, consideren que a receptora xa non reúne os requisitos clinicamente adecuados para someterse a unha técnica de reprodución asistida. Isto, segundo a socialista, amosa que “a muller non pode decidir por si soa poñer fin á conservación das súas ovocitos. A súa decisión queda condicionada por unha validación externa”, e cuestiona “por que unha muller non pode decidir libremente sobre as súas ovocitos nos mesmos termos en que se se permite decidir aos homes sobre os seus gametos?”.
Por todas estas razóns, sinalou, a lei aposta por unha serie de modificacións na criopreservación dos gametos e o seu mantemento e entre as máis relevantes figura a eliminación dos requisitos restritivos que supoñían “unha dobre rapadoira” para as mulleres.
Con este fin, suprímese no texto a necesidade de autorización previa sanitaria para a utilización de ovocitos crioconservados, como xa ocorre de xeito efectivo, así como o ditame favorable de especialistas independentes requirido ata o de agora para cesar a súa conservación. É dicir, poderase elixir que se destrúan os ovocitos sen as trabas citadas, tal como xa figura no caso do seme.
Outra das novidades é a relativa á ampliación do prazo de crioconservación de ovocitos de modo que, “tanto o seme como os ovocitos poderán conservarse en bancos autorizados durante toda a vida da persoa da que proceden”. Con iso, equipásese devandita regulación coa do seme.
A proposta elimina tamén a referencia ao cónxuxe na normativa vixente, limitando o uso, tanto dos ovocitos como dos embrións, á propia muller e axustando as condicións para o cesamento da súa conservación. Con esta reforma, as mulleres poderán optar polo cesamento de conservación das súas ovocitos sen outra utilización, que non se verá condicionado polo que a lei establecía nese caso.
Outra das modificacións é a actualización do consentimento informado. Así, no caso dos preembriones, o consentimento deberá ser prestado pola muller e a súa parella, eliminando a referencia para “casada cun home”, co fin de preservar a igualdade e adaptar a norma á realidade social e familiar actual.
Así mesmo, incorpórase unha disposición adicional que insta o Ministerio de Sanidade a revisar e actualizar a Lei 14/2006 nun prazo máximo de doce meses, co obxectivo de adaptala aos avances científicos e á normativa europea vixente para abordar a excesiva acumulación de preembriones nos bancos dos centros de fertilidade.